1984 الحازم من لم يشغله غرور دنياه عن العمل لاخراه . دور انديش كسى است كه مشغول نساخته باشد أو را فريب دنياي أو از عمل براي آخرت أو ، يعنى چنين نباشد كه فريب دنيا خورد ومشغول آن شود واز عمل از براي آخرت باز ماند ، يا اين كه دنيا داشته باشد وبآن مغرور شود وفريب خورد ودر عمل آخرت تقصير كند . 1985 العمر الذّى أعذر اللّه سبحانه فيه إلى ابن آدم وأنذر السّتون . عمرى كه زائل كرده است عذر را خدا - كه پاك است أو - در آن عمر بسوى فرزند آدم وترسانيده است شصت سال است ، يعنى عمرى كه فرزند آدم بآن عمر كه رسيد حق تعالى أو را گناهى كه كند معذور ندارد وترسانيده أو را كه ديگر معذور نمىدارم شصت سال است پس كسى كه بآن سنّ رسيد بايد كه حزم واحتياط أو زيادة باشد وراه تقصير بهيچ وجه بخود ندهد كه اميد معذور بودن از براي أو نيست . 1986 العمر الّذى يبلغ الرّجل فيه الاشدّ الأربعون . عمرى كه مىرسد مرد در آن به « أشدّ » چهل سال است مراد به « أشدّ » سنّ قوّت است چنانكه حق تعالى در بارهء حضرت يوسف عليه السّلام فرموده : وَلَمَّا بَلَغَ أَشُدَّهُ آتَيْناهُ حُكْماً وَعِلْماً يعنى چون رسيد بسنّ قوّت بخشيديم باو حكمتى ودانشى وبعضي مفسّرين گفته‌اند كه : آن سنّ وقوف است كه آدمي مىايستد در آن بحال خود ونموّ نمىكند وآن ميانهء سى است وچهل ، وبعضي گفته‌اند ، سنّ جوانى است از ابتداى بلوغ تا سى سال ، وبعضي از أهل لغت گفته‌اند : كه آن از هيجده سالگى است تا سى سالگى ، ودر اين فقره بچهل سال تفسير شده ، واين بنا بر اين